داستان ۵۶ از ۳۱۳ · صفحهٔ ۱۱۱ چاپی
هرچه کردم برای خدا کردم!
پس از وفات آیتالله بروجردی، در خواب راز موفقیتش را چنین بیان میکند: «هرچه کردم برای خدا کردم، نه برای شهرت»؛ سخنی که ارزش اخلاص در عمل را میآموزد.
آیتالله بروجردی از علما و مجتهدانی بود که موقعیت، شهرت و عظمت بینظیری داشت. ایشان صرفاً عالم و مرجع دینی نبود، بلکه شخصیت جهانی برجسته و بینظیری بود. در بسیاری از کشورها مسجد و مدرسۀ فعال تأسیس کرده بود که همچنان نیز فعال است. مجلس درس ایشان مملو از دانشمندان و علمای شایسته و برجسته بود و دانشجویان و دانشپژوهان درس ایشان از زبدهترین علمای زمان خود و هماکنون هستند. با اینکه گاه ایشان در موقعیتهای سیاسی مختلف و سختی قرار میگرفت همه را با نهایت درایت، به بهترین وجه ممکن، مدیریت میکرد. در زمان وفات این روحانی برجستۀ شیعه، پیروان تمام ادیان و مذاهب مجلس ترحیم و مراسم بزرگداشت برای این شخصیت بزرگوار برگزار کردند و به سوگ نشستند.
پس از وفات ایشان شخصیت برجستهای از بزرگان، ایشان را در خواب زیارت میکند و علت این موفقیتشان را جویا میشود. میفرمایند: «من هرچه کردم برای خدا کردم، نه برای شهرت». در آخرین پیامشان در لحظات پایانی زندگی به اطرافیان فرمودند: «خلص العمل فان الناقد بصیر بصیر؛۱ کردارتان را خالصانه برای خدا انجام دهید، زیرا او بینای بیناست و از همه چیز آگاه است».
طاعت آن نیست که بر خاک نهی پیشانیصدق پیش آر که اخلاص به پیشانی نیست
— سعدی۲
رسول اکرم صلیاللهعلیهوآله میفرمایند: «بِالْإِخْلَاصِ تَتَفَاضَلُ مَرَاتِبُ اَلْمُؤْمِنِينَ؛۳ تفاوت و برتری درجات و مقامات مؤمنان به اندازۀ اخلاصشان است».
منابع
- کلیات حدیث قدسی، ج1، ص161. بازگشت به متن ↑
- مواعظ سعدی، قصاید، قصیدۀ 7. بازگشت به متن ↑
- مجموعة ورام، ج2، ص119. بازگشت به متن ↑
