داستان ۲۱۸ از ۳۱۳ · صفحهٔ ۳۹۵ چاپی
شیعۀ حقیقی
امام باقر معیار شیعهٔ حقیقیبودن را نه صرف همنشینی با دیگر شیعیان، بلکه ترحم به فقرا، گذشت از خطاهای یکدیگر و پرهیز از تفرقه میداند.
ابواسماعیل، از ارادتمندان و شیعیان امام محمد باقر علیهالسلام، میگوید در سفری خدمت آن حضرت رسیدم و عرض کردم: «در منطقه و محلهای که من زندگی میکنم اکثریت، شیعیان و دوستان شما هستند و با هم معاشرت داریم. از این جهت بسیار خوشحالم». امام محمد باقر علیهالسلام فرمودند: «آیا ایشان توانگرانشان به فقرا و نیازمندانشان ترحم میکنند؟ آیا نیکوکاران با خطاکاران مهرباناند و از خطاها و لغزشهای یکدیگر میگذرند؟ آیا در ارتباط با یکدیگر خوشرفتار و مهرباناند و از چنددستگی و خودخواهیهای نفسانی میپرهیزند؟» عرض کردم: «نه یابن رسولالله!» فرمودند: «اینان از شیعیان ما نیستند. شیعیان ما کسانی هستند که هواهای نفسانیشان را فدای دوستی و محبت با ما میکنند. همه با هم یکدست و متحدند و از اختلافات سلیقهای میپرهیزند».
اللهم وفقنا لما تحب و ترضی واجعل عواقب امورنا خیرا بحق محمد و آله الطاهرین (صلوات الله علیهم).
ای دل غلام شاه جهان باش و شاه باشپیوسته در حمایت لطف الاه باش
مرد خداشناس که تقوا طلب کندخواهی سفیدجامه و خواهی سیاه باش
امروز زندهام به ولای تو یا علیفردا به روح پاک امامان گواه باش
— منسوب به حافظ
اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا.
منابع
- منسوب به حافظ. بازگشت به متن ↑