داستان ۱۹ از ۳۱۳ · صفحهٔ ۵۳ چاپی
شفاعت و عنایت ویژۀ امام حسین علیهالسلام به میرزا تقیخان امیرکبیر
پس از قتل امیرکبیر و دفنش نزدیک حرم امام حسین، در خواب دیده میشود که به پاس تحمل تشنگی هنگام مرگ، به یاد تشنگی امام حسین، جایگاهی رفیع در برزخ یافته است.
وقتی حکم قتل امیرکبیر صادر شد آن مرد بزرگ و تاریخساز، در حمام فین کاشان با بریدن رگهای دستش به قتل رسید. طبق وصیتش او را به کربلای معلا حمل کردند و در بخش پشت سر حضرت سیدالشهدا علیهالسلام و در غرفهای نزدیک به ضریح سید ابراهیم مجاب دفن شد. بعد از چندی او را در خواب دیدند که در قصری مجلل و باغ و گلستانی بسیار زیبا ساکن است. از او پرسیدند: «از کجا و به وسیلۀ چه کاری که انجام داده بودی به این مقام رسیدهای؟» گفت وقتی رگهای دستم را بریدند و خون بسیاری از من رفت بهشدت تشنه شدم و درخواست آب کردم. وقتی چشمم به ظرف آب افتاد به یاد تشنگی حضرت سیدالشهدا علیهالسلام افتادم و با شدت تشنگی از نوشیدن آب خودداری کردم و به احترام سالار شهیدان در نهایت تشنگی جان به جانآفرین تسلیم کردم. خود را در حضور حضرت اباعبدالله علیهالسلام دیدم و به حضرتش عرض ارادت کردم. امام علیهالسلام مرا مشمول لطف و عنایت خویش قرار داد و فرمود: «چون به خاطر ما متحمل تشنگی شدی این باغ و این قصر را به تو بخشیدیم و تا روز قیامت با خیال راحت اینجا خواهی بود».
صلی الله علیک یا مولای یا أبا عبد الله و علی الارواح التی حلت بفنائک.
چه شایسته است که زائران ایرانی به آرامگاهش بروند و فاتحهای برایش هدیه کنند.
سرم خاک کف پای حسین استدلم مجنون و شیدای حسین است
بهشت ارزانی خوبان جنتبهشت من تماشای حسین است
به وقت مرگ چشمم را نبندیدکه چشم من به سیمای حسین است
— غلامرضا سازگار
السلام علی الحسین و علی علیّ بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین و رحمة الله و برکاته.
منابع
- غلامرضا سازگار. بازگشت به متن ↑