علم غیب امام حسن مجتبی علیه‌السلام

معاویه به دلیل حسب و نسبش، که از بنی‌امیه بود، با بنی‌هاشم‌ و اهل بیت عصمت و طهارت علیهم‌السلام دشمنی و کینۀ دیرینه داشت. این کینه‌ و دشمنی مانعی بود برای شناخت واقعی خاندان عصمت و طهارت علیهم‌السلام و تصور می‌کرد ایشان در پی حکومت و سلطنت‌های ظاهری هستند و رسالت و حکومت الاهی را، که مقام آن بزرگواران بود، درک نمی‌کرد و شناخت واقعی از مقام والای حضرت علی علیه‌السلام و خاندان عصمت‌ و طهارت (صلوات الله علیهم) نداشت. گاه با اهانت و هتک حرمت، و گاهی با پرسش‌های مشکل می‌خواست عظمت روحانی ایشان را خدشه‌دار کند، ولی نمی‌دانست

امام حسن مجتبی علیه‌السلام در منزل نخیله، بین شام‌ و کوفه، بودند. معاویه با یاران و هوادارانش خدمت ایشان شرف‌یاب شد و گفت: «جد شما علم لدنی و علم غیب داشت و از اموری مطلع بود که دیگران نمی‌دانستند». درخت خرمایی آنجا بود. به آن اشاره کرده‌ و گفت: «اگر آن حضرت تشریف داشت، بدون محاسبه و توزین، وزن خرماهای این درخت را می‌فرمود. آیا شما هم از این علوم بهره‌مند هستید؟» امام مجتبی علیه‌السلام فرمود: «من تعداد خرماهای این درخت را هم می‌دانم. این درخت چهار هزار و چهار عدد خرما دارد». معاویه دستور داد خرماهای این درخت را محاسبه کنند. خرماها را چیدند و گفتند تعداد خرماها چهار هزار و سه عدد است. امام علیه‌السلام فرمود: «تعدادی که من گفتم واقعیت دارد». عبدالله عامر دستش را باز کرد‌ و یک عدد خرما را که نگه داشته بود نشان داد. سپس اما‌م علیه‌السلام فرمودند: «من آیندۀ تو و برنامه‌هایت را هم می‌دانم. در آیندۀ نزدیک عبیدالله زیاد را، که پدرش ناشناخته است، به عنوان برادرت معرفی خواهی کرد‌ و حجر بن عدی و پسرش را به جرم دوستی پدرم خواهی کشت!» معاویه سرافکنده‌ و شرمنده از حضور حضرت مرخص شد.

اللهم اجعلنا من الفائزین المتمسکین بمحبة محمد و آله الطیبین الطاهرین (صلوات الله علیهم).