داستان ۱۳۶ از ۳۱۳ · صفحهٔ ۲۵۵ چاپی

مستحاب ‌نشدن دعای بدزبان

مرد عابدی که سال‌ها دعای فرزنددارشدنش مستجاب نمی‌شد، در خواب می‌فهمد علتش تندخویی زبانش با مردم است؛ خوش‌زبانی شرط شنیده‌شدن دعاست.

در بنی‌اسرائیل مرد عابد، زاهد‌ و نیکوکاری بود که فرزند پسر نداشت و بسیار علاقه‌مند بود خداوند پسری به او عنایت کند. در دعاها و مناجات‌هایش پیوسته از خداوند منان فرزند پسر تفاضا می‌کرد، ولی دعایش مستجاب نمی‌شد. نیمه‌شبی، هنگام مناجات، گفت: «پروردگارا! از من دوری و صدایم را نمی‌شنوی یا نزدیکی‌ و نمی‌خواهی جوابم را بدهی؟ چندین سال است در مقام مناجات از شما فرزند پسری تقاضا می‌کنم، ولی اجابت نمی‌کنی؟» در عالم خواب به او گفتند یک عیب در زبانت وجود دارد که دعایت مستجاب نمی‌شود؛ با مردم با درشتی سخن می‌گویی‌ و مردم از زبانت رنج می‌برند. به همین دلیل دعایت مستجاب نمی‌شود. با مردم، خوش‌زبان و خوش‌بیان باش تا دعایت شنیده و مستجاب شود».

آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف استبا دوستان مروت با دشمنان مدارا

— حافظ۱

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌فرمایند پیروزی، موفقیت و نجات مؤمن در زبانش نهفته است. انسان خوش‌زبان محبوب مردم است‌ و بدزبان مطرود آنان.۲

منابع

  1. غزلیات حافظ، غزل 5. بازگشت به متن ↑
  2. نهج البلاغه، حکمت 148. بازگشت به متن ↑