هرچه کنی به خود کنی، گر همه نیک و بد کنی!

مرد جوانی از پیری، ناتوانی‌ و بیماری پدرش خسته شده بود. پدر را در کنار جاده‌ و رهگذر عام‌ و خاص رها کرد‌ و رفت. رهگذران بدون توجه به او از کنارش می‌گذشتند‌ و اعتنایی به او نمی‌کردند. برخی هم سکه‌هایی در کنارش می‌گذاشتند که هیچ سودی به حالش نداشت. پیرمرد از شدت گرسنگی‌ و بیماری در کنار رهگذر عمومی لحظات آخر را می‌گذراند‌ و به‌سختی نفس می‌کشید. عارفی دانا و انسان‌دوست‌ از آنجا می‌گذشت. پیرمرد را در آغوش گرفت و با سختی تمام او را همراه خود برد تا به منزلش ببرد‌ و از او پذیرایی کند. هر کس از کنارشان می‌گذشت او را سرزنش می‌کرد و می‌گفت: «تو خودت پرستار می‌خواهی! چگونه به فکر دیگری هستی و در حال کمک‌رسانی به او؟» عارف گفت: «من به او کمک نمی‌کنم! به خودم خدمت می‌کنم! اگر امروز دست او را گرفتم، فردا هم که من ناتوان شدم کسی دست مرا خواهد گرفت‌ و مرا در خیابان‌ و بیابان رها نخواهد کرد».

خداوند منان‌ و مهربان در قرآن مجید می‌فرماید: «إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا؛^۲ اگر نیکی کنید به خود نیکی کرده‌اید و اگر بدی کنید به خود بدی کرده‌اید».

بشار اسد، رئیس‌جمهور مسلمان سوریه، به کشور غیرمسلمان روسیه پناهنده شد؛ معمایی تاریخی در قرن معاصر؛ حاکمی مسلمان از ترس گروهی مسلمان، با وجود حدود پنجاه کشور مسلمان، به کشوری غیرمسلمان پناهنده می‌شود. باید به رمز‌ و علت این پریشانی بیندیشیم.

اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا.