جهنم را خودتان تشریف می‌برید!

واعظی بر فراز منبر از بهشت و بهشتیان سخن می‌گفت و باغ‌ها و قصرهای آنچنانی بهشت را برای شنوندگان خود با نهایت شوق و زیبایی تعریف می‌کرد. شنونده‌ای از پای منبر گفت: «شما همیشه از بهشت خدا برایمان سخن می‌گویید. خداوند جهنم هم دارد! عذاب‌ها، دردها، رنج‌ها و شکنجه‌های جهنم را هم برای گنهکاران شرح دهید». واعظ گفت: «آنجا را خودتان تشریف می‌برید و می‌بینید! من از جایی سخن می‌گویم که برای رفتن به آنجا هیچ کاری انجام نداده‌اید! من می‌خواهم بگویم پروردگار مهربان بهشت هم دارد. برای رفتن به بهشت هم کاری انجام دهید!»

صائب تبریزی می‌گوید:

خداوند مهربان در قرآن مجید نشانۀ بهشتیان را رضا به قضای پروردگار بیان فرموده است: «وَ رِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ؛^۳ و همچنین خشنودی و رضایتی از سوی خدا بزرگ‌تر است؛ این همان کامیابی بزرگ است». امام صادق علیه‌السلام صفات و نشانه‌های بهشتیان را چهار صفت برشمرده‌اند که این چهار صفت در نتیجۀ رضا به دادۀ پروردگار برای مؤمن ایجاد می‌شود: روی شادان و گشاده؛ زبان نرم و خوش‌گفتار بودن؛ دل مهربان؛ و دست بخشنده و دهنده.^۴

اللهم اجعل عواقب امورنا خیرا.