اقرار خلیفۀ دوم به مقام شامخ اهل بیت علیهم‌السلام

یکی از علمای مدینه می‌گوید وقتی عمر به خلافت رسید حقوق ماهیانه‌ای برای کارگزاران‌ و فعالان حکومتی مقرر کرد. حقوقی که برای امام حسن و امام حسین علیهماالسلام تعیین کرد مساوی بود با حقوق فرزندش عبدالله. عبدالله، گرچه انسان زاهدی بود و عنوانی در دستگاه خلافت نداشت، به پدرش عمر، به عنوان خلیفۀ دوم، اعتراض کرد و گفت: «حقوق من، که فرزند خلیفه‌ام، با حقوق فرزندان علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام برابر است و این شایسته نیست!» عمر گفت: «ساکت باش. نه مقام تو از حسنین بالاتر است، چون اینان فرزندان رسول خدا هستند؛ و نه پدرت افضل از پدر آن‌هاست. پدر ایشان پسرعموی رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله است؛ و نه مادرت اشرف از مادر ایشان است، چون مادر آن‌ها فاطمه علیهاالسلام، دختر پیامبر ‌اکرم است؛ نه تو، و نه پدرت، و نه مادرت افضل از آن‌ها نیستید. ساکت باش و ادعایی نداشته باش!»

در مقام و فضیلت حضرت علی و اهل بیت اطهار علیهم‌السلام، همین بس که دشمنان هم در مقابل بزرگواری و عظمتشان سر تعظیم فرود می‌آوردند: «الفضل ما شهدت بها الاعداء؛ برتری آن است که دشمنان هم به آن گواهی دهند».

اللهم صل علی محمد و‌ آل محمد و عجل فرجهم.