اسلام‌آوردن هرمزان

هرمزان، سردار ایرانی و حاکم اهواز، در جنگ نهاوند و شوشتر، در سال 17 ه.ق. تسلیم سپاه اسلام شد و تقاضای دیدار با خلیفۀ پیامبر را کرد. او را به مدینه آوردند و به خلیفۀ دوم، عمر بن خطاب، معرفی کردند. عمر دستور داد لباس‌های فاخر او را به فقیرترین مردم مدینه بپوشانند و لباس‌های آن مرد فقیر را به هرمزان؛ و دستور قتل او را صادر کرد. هرمزان گفت: «من اسیر شما هستم و به‌شدت تشنه‌ام». مقداری آب در ظرفی چوبین به او دادند. گفت: «می‌ترسم در زمان آب‌خوردن مرا به قتل برسانید. به من امان دهید تا آب را بیاشامم». عمر گفت: «به تو امان دادم. با خیال راحت آب بنوش. تا آب نخورده‌ای تو را نخواهم کشت». هرمزان ظرف آب را به زمین افکند و آب‌ها را روی زمین پاشید. عمر خشمگین شد و گفت: «ما را فریب دادی! هم‌اکنون تو را خواهم کشت».

حضرت علی علیه‌السلام که در آنجا حضور داشت، فرمود: «تو به او امان داده‌ای و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله هیچ وقت در جنگ‌ها خلاف قول و پیمانش عمل نمی‌کرد. او را به عنوان اسیر و برده بفروش یا از او جزیه بگیر». خلیفه گفت: «هم‌اکنون او بردۀ ماست. او را خریدار هستی؟» حضرت علی علیه‌السلام فرمودند: «من او را می‌خرم و بهایش را به بیت‌المال تقدیم می‌کنم». سپس خطاب به هرمزان فرمود: «از این ساعت تو بردۀ منی. ظرف آب را از روی زمین بردار». هرمزان ظرف آب را برداشت و متوجه شد ظرف مملو از آب تازه است. شگفت‌زده شد و گفت: «این دیانتی که با اسیر جنگی برخلاف پیمان عمل نمی‌کند و پیمان‌شکن نیست و پیشوایش این قدرت را دارد که ظرف خالی را پر از آب کند دین حق است و شایستۀ پیروی. من اسلام را پذیرفتم». وی در حضور اصحاب به دست مولای متقیان علیه‌السلام به دین اسلام مشرف شد و تا پایان زندگی از شیعیان و یاوران ویژۀ آن حضرت بود.

حضرت علی علیه‌السلام می‌فرمایند: «اَلْمُؤْمِنُ اِذَا وَعَدَ وَفَیٰ؛^۱ مؤمن اگر وعده‌ای داد عمل می‌کند».

الحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیر المؤمنین و اولاده المعصومین (صلوات الله علیهم).