عاقبت به خیری مرد شرور!

آیت‌الله حاج‌سید رضا بهاءالدینی (متولد ۱۲۸۷) از علمای برجسته و شاخص در فقه و اصول، و مدرس اخلاق بود. ایشان تا پایان عمر بابرکتش هرگز از تدریس و آموزش اخلاق اسلامی دست نکشید. از ویژگی‌های ایشان آموزش اخلاق و مراعات‌کردن اصول اخلاقی در مواجهه با جامعه بود و تمام آشنایان، اخلاق‌ و رفتار ایشان را می‌ستودند. فرزند بزرگشان می‌گوید صبح زودی، بعد از نماز صبح، پاکتی محتوی پانصد تومان به من دادند و گفتند: «همین الان به فلان نشانی می‌روی و این مبلغ را به فلانی می‌دهی که آنجا ایستاده است». من او را می‌شناختم. انسان شرور، بدنام، و متجاهر به فسق بود و تمام اهالی محل او را به شرارت و بدرفتاری می‌شناختند. عرض کردم: «شما او را می‌شناسید؟ تمام مردم و اهالی محل از شرارتش در امان نیستند و از همه مهم‌تر متجاهر به فسق و کارهای خلاف شرع است». فرمودند: «آنچه من می‌گویم عمل کن و به‌فوریت خودت را به او برسان. این‌ها وجوهی است که متعلق به امام رضا علیه‌السلام است و ایشان به ‌هر جا حواله بفرمایند ما باید اوامرشان را اطاعت کنیم».

من به طرف منزل آن شخص رفتم. سر کوچه ایستاده بود و ساکی در دست داشت. پرسیدم: «عازم سفر هستی؟» گفت: «عازم مشهد مقدس و زیارت مولایم امام رضا علیه‌السلام. به ایشان قول داده‌ام حضورشان شرف‌یاب شوم و برای همیشه توبه کنم. همچنین، عرض کردم برای شرف‌یابی هزینۀ سفر ندارم. نیازمند پانصد تومان هستم که به زیارت ارباب و مولایم بروم و آدم حسابی شوم». متوجه شدم نوع سخن‌گفتنش عوض شده و همان‌طور که ادعا می‌کند مانند آدم‌حسابی‌ها رفتار می‌کند. این همان شخصی بود که مردم محل از عربده‌هایش در عذاب بودند. پاکت پو‌ل را به او دادم و گفتم: «این هم حوالۀ امام رضا علیه‌السلام». پاکت را بوسید و عازم مشهد مقدس شد.

الحمد لله الذی هدانا لهذا و ما کنا لنهتدی لولا ان هدانا الله جل جلاله.