داستان ۱۶۱ از ۳۱۳ · صفحهٔ ۳۰۲ چاپی

دلنوشته‌ای برای مولا علی علیه‌السلام

نویسنده در ستایشی ادبی از شخصیت امام علی، به مهربانی‌اش حتی با قاتلش، شهادتش در محراب عبادت، و تحسین اندیشمندان غیرمسلمان از عدالت او می‌پردازد.

سلام و درود خداوند و اولیای خدا و همۀ انسان‌های آزاده بر او باد! به‌حقیقت اوست ابرمرد تاریخ. اوست شخصیت والایی که ذات مقدس حق بر او درود می‌فرستد. فرشتگان خدا و کروبیان در برابرش خاضعانه سر تعظیم فرود می‌آورند. ‌آفریدگار جهانیان، در شب معراج، با زبان او با محبوبش سخن می‌گوید. پیامبر ‌اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله حضرتش را میزان کفر و ایمان معرفی می‌کند: «تو را دوست ندارد مگر انسان مؤمن راستین،‌ و تو را دشمن ندارد مگر منافق شوربخت».۱ زبان از توصیف او عاجز‌ و قلم از به تصویر کشیدن شخصیتش ناتوان. با قاتل خود مهربانانه سخن می‌گوید و او را به قصاص قبل از جنایت محکوم نمی‌کند و متعرضش نمی‌شود. ظرف شیر ویژۀ خودش را به اسیرش می‌دهد. کدام اسیر؟ همان اسیری که قاتل اوست. به فرزندش رفتار مهربانانه با او را توصیه می‌کند: «اگر بهبودی یافتم او را می‌بخشایم و اگر به دیدار معبود شتافتم، فقط حکم خدا را با یک ضربۀ شمشیر اجرا کنید. او فقط یک ضربه شمشیر به من زد!»

می‌زند پس لب او کاسۀ شیرمی‌کند چشم اشارت به اسیر

چه اسیری؟ که همان قاتل اوستتو خدایی مگر ای دشمن‌دوست

در جهانی همه شور و همه شرها علی بشر کیف بشر

— محمدحسین بهجت تبریزی. شهریار

و به تعبیر شهریار:

به جز از علی که گوید به پسر که قاتل منچو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا

۳

جرجی زیدان مسیحی می‌گوید: «اگر بگویم عیسی مسیح از علی برتر است عقلم اجازه نمی‌دهد، و اگر بگویم علی از مسیح برتر است دینم اجازه نمی‌دهد». جرج جرداق، نمایندۀ حقوق بشر و مدافع مظلومان جهان، می‌گوید: «فقط علی است که صدای عدالت را به‌حق به گوش جهانیان رساند و فقط اوست که می‌تواند از عدالت سخن بگوید». تمام تاریخ‌نویسان و تمام حقوق‌دانان بدون مرز، و تمام انسان‌های آزاده با صدای رسا به جهان اعلام می‌کنند: «قتل علی فی محراب عبادته لشدة عدله». حضرت علی علیه‌السلام تنها شخصیتی است که در محراب عبادت،‌ و در محل امن‌ و امان به شهادت رسید، آن هم به سبب عدالت بی‌نظیرش.

ها علی بشر کیف بشرربه فیه تجلی‌ و ظهر

— ملامهرعلی فدوی خویی

حضرت علی علیه‌السلام چنان عظیم است که حضرت خضر علیه‌السلام، پیامبر بزرگواری که به حضرت موسای کلیم علیه‌السلام گفت «تو طاقت همراهی با مرا نداری» در زیارت آن حضرت عرض می‌کند: «رحمک الله یا ابا الحسن! کنت اول القوم اسلاما و اخلصهم ایمانا».

صلوات الله‌ و صلوات ملائکته المقربین‌ و انبیائه المرسلین و عباده الصالحین علیک یا امیر المؤمنین و رحمة الله‌ و برکاته والحمد لله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة امیر المؤمنین و اولاده الطاهرین علیهم‌السلام.

شیعیانِ مولای متقیان علیه‌السلام و پیروان واقعی آن حضرت بی‌تردید در همان مسیری هستند که مشمول رضای خداوند تبارک‌ و تعالی و پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله و قرآن مجید است‌ و از راه‌ و روش مستدل‌ و محکمی بهره‌مندند. رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمودند: «وَ أَنَّ شِيعَتَكَ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ مُبْيَضَّةً وُجُوهُهُمْ حَوْلِي؛۵ یا علی، تو‌ و شیعیانت در بهشت با صورت‌های نورانی در همسایگی من خواهید بود».

تمام آیۀ قرآن همین استبه قرآن حرف یزدان این‌چنین است

که در راه کمال این دیانتفقط حیدر امیرالمؤمنین است

— ناشناس

فقط اوست نفس نفیس خاتم انبیا صلی‌الله‌علیه‌وآله.

منابع

  1. محمد حسین بهجت تبریزی شهریار بازگشت به متن ↑
  2. محمدحسین بهجت تبریزی. شهریار بازگشت به متن ↑
  3. گزیدۀ غزلیات شهریار، غزل 2. بازگشت به متن ↑
  4. ملامهرعلی فدوی خویی. بازگشت به متن ↑
  5. بحار الانوار، ج39، ص18. بازگشت به متن ↑
  6. ناشناس بازگشت به متن ↑