قسم دروغ به مقام والای حضرت ابوالفضل علیه‌السلام

بنا بر سنتی دیرین، ساکنان کشور عراق، به‌خصوص افراد مقیم در کربلای معلا، به وجود مقدس حضرت ابوالفضل علیه‌السلام قسم نمی‌خورند، به‌خصوص قسم دروغ. قسم‌خوردن دروغ به حضرت ابوالفضل علیه‌السلام مجازات فوری و کیفرهای سخت و کشنده‌ای در پی خواهد داشت؛ و شفای این افراد منحصر به توسل به امام حسین علیه‌السلام یا حضرت ابوالفضل است و هیچ پزشکی قادر به معالجۀ این افراد نیست.

شخص محترمی از مسئولان حرم مطهر حضرت ابوالفضل علیه‌السلام می‌گوید صبح زود شخصی فرزند جوانش را برای دریافت شفای عاجل به حرم مطهر آورده بود. جوان حالت تشنج شدیدی داشت. همه چیز را فراموش کرده بود و هیچ کس را نمی‌شناخت. پدرش او را با طنابی که همراه خود آورده بود به ضریح مطهر بست و گفت: «اگر پسرم را شفا دادی ممنونم و اگر او را نبخشی من هم او را نخواهم بخشید و همین جا رهایش خواهم کرد». جوان با دو طناب قوی به ضریح مطهر بسته شد. پدر هم خداحافظی کرد و حین رفتن گفت: «این دیوانۀ جاهل نفهمیده و قسم دروغ به حضرت ابوالفضل علیه‌السلام خورده و در همان لحظه مشمول خشم و غضب آن حضرت قرار گرفته و تمام بدنش متشنج شده و همه چیز را فراموش کرده است. هیچ کس را نمی‌شناسد و مانند حیوانات به دور خود می‌چرخد. اگر مولایم او را ببخشد من هم قبولش می‌کنم، وگرنه من هم رهایش خواهم کرد».

آن روز تا شب، جوان با همان حالت به ضریح حضرت بسته بود. ما درب‌های حرم را بستیم و رفتیم. صبح زود که به حرم مطهر مشرف شدیم دیدیم جوان آرام گرفته و به خواب رفته، و طناب‌های محکمی که به او بسته بودیم همه باز شده است. به پدرش اطلاع دادیم. او آمد‌ و با خوشحالی تمام فرزندش را ‌با حالتی طبیعی، ساکت و آرام تحویل گرفت. چند روز بعد که او را دیدم و از احوالش پرسیدم گفت: «این جوان، آن جوان قبلی نیست. نماز می‌خواند. با همه با احترام صحبت می‌کند و در رفتار‌ و کردار جوانی شده است نمونه. پدر و مادرم و خودم و تمام هستی و وجودم فدای پسر امیرالمؤمنین علیه‌السلام.

سلام‌ الله‌ و صلواته علیک یابن امیر المؤمنین، یابن اول القوم اسلاما، برحمتک یا‌ ارحم الراحمین.