گناه کبیرۀ سخن‌چینی

مرد سخن‌چینی نزد حکیم‌ و عالمی برجسته رفت و گفت: «خبر داری فلان دوستت، که شما را خوب می‌شناسد‌ و از مقام والای علمی شما نیز ‌آگاه است، چه نسبت‌های زشتی به شما می‌دهد و با چه سخنان ناروایی از شما بد می‌گوید؟» مرد حکیم با تبسم فرمود: «او تیری به سویم انداخت که به من نرسید. تو چرا آن تیر را برداشتی‌ و در قلبم فرو کردی؟ سخنان تو بیشتر آزارم داد تا‌ رفتار او!»

قرآن مجید می‌فرماید: «وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ؛^۱ وای بر هر سخن‌چین هرزه‌گو».

امام صادق علیه‌السلام می‌فرمایند: «از بزرگ‌ترین جادوهای خطرناک، خطر سخن‌چینی است، زیرا با سخن‌چینی میان دو دوست جدایی می‌افتد و یاران همدل از هم جدا می‌شوند».^۳ به واسطۀ سخن‌چینی چه خون‌هایی ریخته می‌شود، چه خانه‌هایی ویران می‌گردد‌، چه خانواده‌هایی از هم جدا می‌شود، چه پرده‌هایی دریده می‌شود، و چه آبروهایی از بین می‌رود! سخن‌چین از بدترین کسانی است که روی زمین پا می‌گذارد.