حفظ‌کردن عزت و آبروی نیازمندان

مردی فقیر‌ و نیازمند خدمت امام حسن مجتبی علیه‌السلام آمد و کمک خواست. امام در همان لحظه پولی نزد خود نداشتند. به خانه رفتند و پرسیدند: «چیزی برای صدقه هست؟» خادم عرض کرد: «یک قرص نان مانده است». امام فرمودند: «همان را بیاور». ایشان نان را گرفتند و به آن فقیر دادند. مرد با خوشحالی رفت. کمی بعد، امام مقداری پول به دستشان رسید. بی‌درنگ شخصی را فرستادند تا آن مرد فقیر را پیدا کند و سهم بیشتری به او بدهند. شاهدان ماجرا گفتند: «ای فرزند رسول خدا! همان نان کافی بود. چرا دوباره به دنبال او فرستادید؟» امام فرمودند: «نان برای رفع گرسنگی‌اش بود، اما انسان نیازمند، عزت نفس هم دارد. باید چنان بخشید که هم شکمش سیر شود و هم دلش آرام گیرد و هم آبرویش محفوظ بماند. بخشش‌ و انفاق فقط بذل مال نیست. باید آبروی انسان نیازمند هم حفظ شود».

خدای مهربان فرموده است: «وَ أَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ... إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ؛⟦2⟧ در راه خدا انفاق کنید... خدا نیکوکاران را دوست دارد».