اعتراف به حقانیت مذهب اهل بیت علیهم‌السلام

علامه عسکری، ریاست دانشکدۀ فقه‌ آل محمد علیهم‌السلام در نجف اشرف، می‌گوید یکی از علمای برجستۀ بغداد به من اعتراض کرد که چرا شما برخی از صحابۀ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله را لعن می‌کنید، حال آنکه حضرت فرموده‌اند: «اصحاب من مانند ستارگان هستند، هم نورانی‌اند و هم روشنی‌بخش. به هر کدام از آن‌ها اقتدا کنید و از آن‌ها پیروی کنید هدایت می‌شوید». به ایشان گفتم اگر به فرمایش شما، لعن صحابۀ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله جایز نیست (به دلیل روایتی که از آن حضرت نقل کردید)، چرا بعضی از صحابه خودشان صحابۀ دیگر را لعن کردند و رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله را رنجاندند؟ معاویه، که خود از صحابه و به قول شما از کاتبان وحی بود، چرا دستور لعن و سب حضرت علی علیه‌السلام را داد و سالیان طولانی به دستور او خطیبان روی منابر کلامشان را با لعن حضرت علی علیه‌السلام آغاز می‌کردند؟ مگر به دستور یزید، فرزند همین صحابی مد نظر شما، نوادۀ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله و نور دیدۀ او را با وضع فجیعی در صحرای کربلا به شهادت نرساندند؟

در پایان بحث به ایشان گفتم بیشتر رفتار و کردار شما برخلاف قرآن و فرمایش حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌وآله است. شما در وضوگرفتن، بعد از شستن دست و صورت، پاهایتان را می‌شویید یا مسح می‌کنید؟ گفتند: «پاهایمان ر‌ا می‌شوییم». گفتم: «به نص قرآن وضویتان باطل است، زیرا قرآن صراحتاً فرموده است: «فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ وَامْسَحُوا بِرُءُوسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ؛^۱ صورت و دست‌هایتان را تا آرنج بشویید و بخشی از سرتان و روی پاهایتان را تا برآمدگی پشت پا مسح کنید». به نص قرآن مجید، تمام وضوهای شما باطل است!

ایشان لحظاتی سر به زیر افکند و گفت: «من به اشتباهمان ‌آگاه شدم. آمده بودم شما را هدایت کنم، متوجه شدم باید خودم را هدایت کنم. اینک در حضورتان اعتراف می‌کنم که مذهب و راه و روش شما صحیح و منطقی است؛ اشهد ان علیا امیر المؤمنین ولی الله و خلیفة رسول الله (صلوات الله علیهم)».

خداوند در قرآن می‌فرماید: «إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَاباً مُهِيناً؛^۲ قطعاً آنان که خدا و پیامبرش را می‌آزارند خدا در دنیا و آخرت لعنتشان می‌کند و برایشان عذابی خوارکننده آماده کرده است». بر اساس این آیه، معاویه مستحق لعن و نفرین است. آیا معاویه با این رفتارش پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله را نرنجانده است؟ مگر حضرت علی علیه‌السلام به شهادت آیۀ مباهله نفس پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله و داماد‌ و پسرعموی آن حضرت نیست؟ بی‌شک آن حضرت از این رفتار معاویه رنجیده است.‌

اللهم العن أعداء محمد و‌ آل محمد و عذبهم عذابا الیما.