هنر استاد محمود فرشچیان

استاد محمود فرشچیان (1308-1404) در شهر هنرپرور اصفهان دیده به جهان گشود. پدرش مردی هنردوست بود. با توجه به اشتیاق فرزند به هنر نقاشی او را به کارگاه استاد حاج‌میرزاآقا امامی فرستاد. سپس در هنرستان هنرهای زیبای اصفهان از استاد عیسی بهادری تعلیم گرفت. پس از پایان این دوره به اروپا رفت و چند سالی در آنجا به مطالعه و بررسی آثار نقاشان برجستۀ غرب همت گماشت. در نتیجۀ همین مطالعات بود که به رهیافتی تازه از هنر نقاشان با معیارهای جهانی رسید. پس از بازگشت به ایران کار خود را در ادارۀ کل هنرهای زیبای تهران آغاز کرد. پس از مدتی به مدیریت ادارۀ هنرهای ملی و استادی دانشکدۀ هنرهای زیبای دانشگاه تهران برگزیده شد. در این میان، با کار و کوشش مداوم و خلق آثار شگفت‌انگیز، آوازۀ هنری‌اش در ایران و در فراسوی مرزها طنین‌افکن شد و عنوان هنر‌مندی بین‌المللی را کسب کرد. استاد فرشچیان طراح ضریح امام حسین علیه‌السلام و امام رضا علیه‌السلام بود. از آثار ماندگار و برجستۀ ایشان تابلوی معروف عصر عاشوراست. این تابلو خریداران بسیار داشت و موزه‌های معروف جهان مبالغ هنگفتی بابت آن پرداخت می‌کردند، ولی ایشان این تابلو را با نهایت اخلاص به موزۀ آستان قدس رضوی اهدا کرد.

رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله می‌فرمایند: «مَنْ سَنَّ سُنَّةً حَسَنَةً فَلَهُ أَجْرُهَا وَ أَجْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا إِلَی یَومِ القِیَامَةِ، لَا یَنْقُصُ مِنْ أُجُورِهِم شَیْءٌ؛^۱ هر کس سنت نیکویی را پایه‌گذاری کند پاداش آن و پاداش کسانی که تا روز قیامت به آن عمل کنند برای او خواهد بود، بدون آنکه از پاداش‌ آنان چیزی کاسته شود».