اسلام در هندوستان

از قرن نخستین هجری و از زمان حیات پیامبر ‌اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله اهالی هندوستان با دیانت مقدس اسلام آشنا شدند. مهاراجه و حاکم هندوستانِ بزرگ نماینده‌ای خدمت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرستاد و با آیین اسلام آشنا شد و با دانشمندان هندی تعالیم آن را بررسی کردند. از همان تاریخ تاکنون مسلمانان در هند زندگی پُرفراز و نشیبی داشتند. زمانی با مشکلات، و دورانی با آزادی زندگی می‌کردند. امروز حدود 15 درصد مردم هند مسلمان هستند. مسلمانان هند دومین جمعیت مسلمانان جهان را پس از اندونزی تشکیل می‌دهند. از این جمعیت حدود یکصد میلیون نفر شیعه و 180 میلیون پیرو مذهب اهل سنت‌اند.

جمعیت درخور توجهی از شیعیان هند سه‌امامی‌ و هفت‌امامی‌اند (معروف به بهره‌ها و اسماعیلی‌ها) و اکثریت‌شان از بازرگانان ثروتمند و صاحب‌نام هندوستان هستند که آثار و خدمات شایسته‌ای در شهرهای نجف اشرف و کربلای معلا دارند. ضریح مطهر حضرت علی علیه‌السلام در نجف اشرف و سنگ‌فرش و ستون‌های باعظمت مسجد کوفه از خدمات و هدایای مسلمانان بهرۀ هندی است. ایشان به زیارت حضرت علی و امام حسین علیهماالسلام مشرف می‌شوند، اما هیچ کدام را در سامرا و کاظمین نمی‌بینیم، به استثنای شیعیان دوازده‌امامی که‌ آن‌ها را در کاظمین و سامرا هم می‌بینیم.

مهندر سینگ، شاعر نامدار هندی، می‌گوید پنج درصد مردم هند را شیعیان تشکیل می‌دهند، حال آنکه مراسم سوگواری امام حسین علیه‌السلام در سرتاسر کشور هند برگزار می‌شود؛ به همان دلیل که درخشش آفتاب را در یک منطقه نمی‌توان محدود کرد، زیرا آفتاب متعلق به کل جهان است. امام حسین علیه‌السلام هم چنان آفتابی است که هرگز غروب نخواهد کرد. مراسم عزاداری امام حسین علیه‌السلام در ماه محرم تمام کشور هند ر‌ا پوشش می‌دهد و از هر دین‌ و مذهبی در این مراسم شرکت می‌کنند.

سید تصور مهدی، استاد کالج اورینتال، می‌گوید هندوستان کشوری 72 ملیتی است، اما در ماه محرم فقط شیعیان نیستند که برای امام حسین علیه‌السلام عزاداری می‌کنند، بلکه سنی‌مذهب‌ها و حتی هندوها ‌برای آن حضرت مراسم عزاداری و سوگواری برگزار می‌کنند. در هوای گرم تابستان این بانوان هندو هستند که در خیابان‌ها آب می‌پاشند که حرارت گرما عزاداران را نیازارد. مراسم عزاداری حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام در هندوستان با شور و هیجان خاصی برگزار می‌شود که مانند آن در کشورهای دیگر دیده نمی‌شود.

مهاتما گاندی، رهبر آزادی‌خواهان و جنبش ضداستعماری هند می‌گوید من امام حسین علیه‌السلام را به دلیل شهادت برای حریت و آزادی انسان‌ها تحسین می‌کنم؛ زیرا او مرگ و شکنجه را برای خود و پسران و خانواده‌اش پذیرفت، اما تسلیم مقامات ستمگر نشد. اگر هند بخواهد کشور موفقی باشد باید در مسیر امام حسین علیه‌السلام گام بردارد. اگر من سپاهیانی مانند ۷۲ تن سرباز امام حسین علیه‌السلام با همان میزان اخلاص و رشادت داشتم در ۲۴ ساعت آزادی هند را به دست می‌آوردم. نام امام حسین‌ علیه‌السلام و مرام ایشان همیشه زنده و جاوید است.

السلام علی الحسین و علی علیّ بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.