قرائت ماندگار عبدالباسط

مادر ملک فیصل، پادشاه عراق، وفات کرد. عبدالباسط برای اجرای برنامۀ قرائت قرآن در مجلس ختم ملکۀ عراق انتخاب شد. وی با ابتکار‌ و خلاقیت خود در این مجلس آنچنان هنرنمایی کرد که آن قرائت تاکنون از بهترین‌ و ممتاز‌ترین قرائت‌ها به شمار می‌رود و قرائتی است ماندگار. وی با آیات آخر سورۀ حشر قرائتش را آغاز کرد: «لَوْ أَنْزَلْنَا هَٰذَا الْقُرْآنَ عَلَىٰ جَبَلٍ لَرَأَيْتَهُ خَاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ»^۱ و برنامۀ قرائت را طوری تنظیم کرد که هنگام ورود پادشاه عراق این آیه را قرائت می‌کرد: «هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ»^۲ و سپس با قرائت سورۀ تکویر هنر قرائتش را به اوج رساند‌ و خوش درخشید و تا امروز، که حدود هفتاد سال از آن تاریخ می‌گذرد، بهترین قاریان قرآن می‌کوشند از آن قرائت بی‌نظیر تقلید کنند و از این تقلید به خود می‌بالند.

عارفی گمنام‌ و گوشه‌نشین گفت در این قرائت رمزی عجیب وجود دارد. قرائت سورۀ تکویر پس از آیات آخر سورۀ حشر نشانۀ سقوط حکومت پادشاهی عراق و کشته‌شدن آن‌ها و به هم ریختن اوضاع سیاسی است؛ و چنین شد. پس از چندی، حکومت سلطنتی در عراق سقوط کرد، ملک فیصل‌ و خانواده‌اش به دست انقلابیان کشته شدند و اوضاع سیاسی عراق از هم پاشید.

والعهدة علی الراوی!