داستان ۱۲۳ از ۳۱۳ · صفحهٔ ۲۳۱ چاپی
دغدغههای آیتالله سیستانی از زبان پاپ
پاپ در خاطراتش دیدار خود با آیتالله سیستانی در نجف را روایت میکند و از تأکید ایشان بر برادری میان انسانها و قداست زندگی انسانی سخن میگوید.
پاپ در خاطراتش دربارۀ سفرش به عراق و اهمیت آن با توجه به پیامدهای ویروس کرونا و وضعیت خطرناک در عراق، به طور کلی، و شهر موصل، به طور خاص، گزارشهایی نقل میکند. یکی از اهداف سفر وی دیدار با مسیحیان شمال عراق بود که در معرض نابودی تروریسم داعش بودند. وی دربارۀ سفرش به نجف اشرف برای دیدار با آیتالله سیستانی، حفظه الله، عالیترین مرجع شیعۀ عراق، مینویسد: «پیش از سفرم به اور، به شهر مقدس نجف، مرکز تاریخی و معنوی تشیع مشرف شدم که قبر علی، پسرعموی پیامبر اسلام صلیاللهعلیهوآله و جانشین او، در آنجاست. من برای جلسهای غیرعلنی آنجا بودم که برایم بسیار مهم بود، زیرا میتوانست نقطه عطفی در گفتوگوی بین ادیان و درک متقابل بین چند میلیارد پیرو دو دین باشد».
از دههها قبل برای دیدارم با آیتالله العظمی سید علی سیستانی تدارک دیده شده بود، اما پیش از این هرگز چنین دیداری اتفاق نیفتاده بود. آیتالله سیستانی از من در منزلش «برادرانه» استقبال کرد، چیزی که در شرق، بیش از حرف و سند، اعتبار دارد و این یعنی دوستی و تعلق به یک خانواده. این حس برادری و دیدار، به من احساس خوبی داد و احساس افتخار کردم، زیرا او قبلاً هرگز رئیسهای دولتی را نپذیرفته بود یا قبلاً از آنها حمایت نکرده بود، با این حال چندین بار در آن روز این کار را برای من انجام داد که بسیار مهم بود. وقتی وارد اتاقش شدم به احترام او کفشهایم را درآوردم. سید سیستانی فوراً مرا مردی خردمند و باایمان دانست و در جایگاهی شمرد که کوشیدهام در برابر اعمال خشونتآمیز و تحت آزار و اذیت قراردادن ضعیفان حساس باشم و موضع بگیرم و در قبال ضعیفان متعهد باشم. ایشان تأکید کرد که «زندگی انسان مقدس است و برای مردم عراق مهم است که متحد شوند».
من احساس کردم ایشان نگران اختلاط دین و سیاست است. در عین حال، ما هر دو میخواهیم قدرتهای بزرگ را ترغیب کنیم که دست از جنگ بردارند و اجازه دهیم عقل صحنهگردان آیندۀ جهان باشد. هنوز سخنی از او را به یاد دارم که همچون هدیهای گرانبها با خود آوردهام: «مردم همگی یا در دین برادرند یا در خلقت برابرند». «برادر» و «برادری» قبلاً حاوی کلمۀ «برابری» است و «برابری» در تمام ادیان جهان امری است لازم. به همین دلیل بسیار مهم است که اطمینان حاصل کنیم جادۀ صلح هرگز مسدود نشود، بلکه همه با احترام عمیق برای یکدیگر در یک جهت حرکت کنیم.